“Τῶν δεινῶν”, εἶπα, “προφήτη! Δαίμονα, πουλὶ ἢ ἀγύρτη!
Πειρασμὸς ἢ καταιγίδα κι ἂν σὲ στέλνει στὴ στεριά,
σ’ ἔρημο ἀπομονώμενο, μὰ ἄφοβο καὶ μαγεμένο,
σ’ ἕνα σπίτι στοιχειωμένο ἀπ’ τὸν Τρόμο, πές μου πιὰ.
Πές μου εἰλικρινά, ὑπάρχει βάλσαμο στὴ Γαλαάδ;”
Εἶπε ὁ Κόραξ “Ποτὲ Πιά.”

177 χρόνια έχουν περάσει από την έκδοση του, και μέχρι σήμερα το μνημειώδες έργο “Το Κοράκι” από τον «πατριάρχη» του γοτθικού τρόμου Έντγκαρ Άλαν Πόε, συνεχίζει να γητεύει, να εμπνέει όπως και να προβληματίζει πάνω στα μεγάλα θέματα που αγγίζει – τον έρωτα, την ματαιότητα, τον θάνατο και το μεταφυσικό.
Ο συγγραφέας και ψυχοθεραπευτής Χάρης Βαρούτης, αποπειράται μια νέα μετάφραση πιστή στο τραγικό ύφος του ποιήματος, όπως και μια ψυχο-αναλυτική συνάντηση με τον Πόε σε μια προσπάθεια απάντησης στο παγερό “Ποτέ Πια” του Κορακιού…
Το ποίημα εικονοποιεί με πρωτότυπα ασπρόμαυρα σκίτσα ο Γιώργος Ατάρτης

Το αποκαλυπτικό όραμα του Κινγκ, για έναν κόσμο που έχει πληγεί από μια θανατηφόρα επιδημία και είναι έρμαιο της αέναης μάχης μεταξύ καλού και κακού
Ένας άντρας το σκάει από μια μονάδα βιολογικών δοκιμών και μεταδίδει ένα μεταλλαγμένο στέλεχος της γρίπης, το οποίο αφανίζει το ενενήντα εννέα τοις εκατό της ανθρωπότητας μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων. Όσοι επιζούν είναι τρομαγμένοι και σαστισμένοι, και έχουν ανάγκη από έναν ηγέτη. Εμφανίζονται δύο υποψήφιοι – η Μάμα Άμπιγκεϊλ, μια καλοσυνάτη γυναίκα 108 ετών που τους προτρέπει να δημιουργήσουν μια κοινότητα στο Μπόλντερ του Κολοράντο, και ο Ράνταλ Φλαγκ, ο μοχθηρός “σκοτεινός άντρας” που αναζητά το χάος και τη βία.
Στη μάχη των δύο για την εξουσία, οι επιζώντες καλούνται να επιλέξουν τον κατάλληλο ηγέτη – και, τελικά, να καθορίσουν τη μοίρα της ανθρωπότητας.