«Βρισκόμαστε στη γη, για ν’ απολαμβάνουμε το ωραίο και το καλό και για να κάνουμε τα κέφια μας όταν είναι ευγενικά, πνευματικά και γόνιμα», διακήρυσσε με έμφαση ο Σύλβεστρος Μποννάρ. Η ανιδιοτελής στοργή του ήρωα προς τη μικρή ορφνή ηρωίδα γίνεται αιτία ενός ιδιότυπου «εγκλήματος», το οποίο αποκαλύπτει στον αναγνώστη τις πιο ευγενικές πτυχές της ανθρώπινης συνείδησης. Στο «Έγκλημα του Συλβέστρου Μποννάρ» ο Ανατόλ Φράνς αποκαλύπτει την τέχνη του και προσφέρει ό,τι σε μεταγενέστερα έργα του αγαπήθηκε και αγαπιέται: τη γοητεία, η οποία γεννιέται απ’ το αδέλφωμα του χιούμορ, της ευαισθησίας, της φωτεινής απλότητας και της οξύτατης αίσθησης της ζωής.
