«Τι ύπνος κι αυτός, Θεέ μου. . . Άγριος και ταραγμένος, χωρίς γαλήνη και ξεκούραση. . . Μόλις μ’ αρπάζει στα νύχια του, φανερώνεται μπροστά μου ο Τέλης. Να ζει τάχα ή έμεινε στον τόπο; Ποιος θα μου πει; Πάνε τα σχέδια και τα όνειρα που κάναμε. Χάθηκαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. . . Όλα άρχισαν και τελείωσαν πάνω σε μια μηχανή. . . Έτσι παρουσιάστηκε στην παραλία εκείνο το απόγευμα ο Τέλης, άνοιξη ήταν, με δυνατό θόρυβο πολλών ντεσιμπέλ, μυρωδιά καμένης βενζίνης κι άγρια μαρσαρίσματα, καβάλα σε μια ολοκαίνουρια Χάρλεϋ, κατάμαυρη και αστραφτερή. “Ήρθε πάλι ο Τέλης” είπαν τα παιδιά της παρέας κι εγώ ένιωσα ότι ήρθε ο έρωτας. . .» Ροίκος και Θεανώ. . . Κωνσταντίνος και Θεονίκη. . . Γιακουμής και Αρετή. . . Τέλης και Τέτη. . . Τέσσερις αιώνες από την ελληνική ιστορία και τέσσερα νεαρά κορίτσια που έζησαν σ’ ένα νησί του Αιγαίου. Κι ένα πολύτιμο κόσμημα – σύμβολο που χάνεται και ξαναβρίσκεται με τρόπο απρόβλεπτο και μυστηριώδη. Πρόσωπα υπαρκτά και φανταστικά πλαισιώνουν τους ήρωες που μάχονται για τον έρωτα, την ελπίδα, τα όνειρα, τη ζωή. . .
