“Φοβάμαι πως για κάποια πράγματα είναι αργά. Τελικά, είναι ποτάμι η ζωή. Κυλάει, κι αν δεν το ακολουθήσεις, μένεις πίσω μόνος. Εκείνο δεν γυρίζει πίσω να σε βρει”. Η Λένα δεν είχε εύκολη ζωή. Μια σειρά από θλιβερά γεγονότα και μια σημαντική απώλεια, την οδήγησαν σε ενοχές, κρίσεις πανικού και εν τέλει σε κατάθλιψη. Για πολύ καιρό αρνούνταν να ζήσει, αλλά ένα ακόμη συνταρακτικό γεγονός την έκανε να αναθεωρήσει… Εκείνο το βράδυ αποφάσισε να βρει το ποτάμι και να το ακολουθήσει. Αν δεν τα κατάφερνε, απλώς θα χανόταν. Ακόμα κι αυτό όμως, θα ήταν καλύτερο από τον βάλτο της στασιμότητας. Θα μπορέσει κάποτε να απελευθερωθεί από τους δαίμονές της και να αγαπήσει, εκτός από τους άλλους, και τον εαυτό της;
