Ο Ευγένιος Τριβιζάς δε ζει στο Περού μ’ έξι συναχωμένες γάτες Αγκύρας σ’ ένα τροχόσπιτο με κίτρινα παράθυρα, ούτε συγκατοικεί με ένα ροζ τάρανδο σ’ ένα ποταμόπλοιο από ξύλο τριανταφυλλιάς στον Αμαζόνιο. Τα βιβλία του δεν τα γράφει σε φλούδα σημύδας με φτερό παγονιού βουτηγμένο σε μελάνι ασημένιας σουπιάς, ούτε με κρέμα σαντιγί σε μια πελώρια σοκολατένια τούρτα. Αν και του αρέσει η μουσική, δεν παίζει βιολοντσέλο χρησιμοποιώντας για δοξάρι ένα καρότο, ούτε είναι ερωτευμένος με την κόρη ενός γόη φιδιών από την Βαγδάτη.
