Είμαι δασκάλα, μάλιστα αυτό που έχω εγώ δεν είναι τάξη! Σκέτη αταξία είναι! Δεν προλαβαίνω κάτι να πω κι αμέσως βλέπω χέρια να σηκώνονται: Κύρια κυρία… όχι κυρία! Ένα πρωί μπαίνω στην τάξη μου χαρούμενη κρατώντας ένα λουλούδι. Ξέρετε παιδιά τι λουλούδι είναι αυτό; Είναι ρόδο, λέω και το βάζω στο βάζο. Όχι κυρία, πετάγεται ο Γιάννης αποκλείεται να είναι ρόδο, ρόδο είναι το λουλούδι που έχει ρόδες.
