…Τρελαίνομαι να βγάζω κραυγούλες. Ας πούμε, αγκού! Μια φορά βρήκα μια ωραία κραυγή: Άγια, άγια, άγια! Η γιαγιά μου χοροπήδαγε. Πολλή χαρά έκανε. Είπε: ”Α, το χρυσό μου, με είπε γιαγιά”. Εγώ δεν έλεγα τίποτα τέτοιο. Ήταν εξάλλου πολύ χαζό. Άκου για-για. Εγώ έλεγα άγια, άγια, άγια. Ήρθε ο παππούς: “Όχι, κάνετε λάθος”, είπε, “απλώς τσιρίζει”.
