Όλα τα είχε το Νυχτερέμι. Φτωχούς κολληγούς, αγάδες και μπέηδες-κατάλοιπα της τουρκικής κυριαρχίας, νιόφερτους Έλληνες εισπράκτορες και δικηγόρους-χειρότερους από τους Τούρκους, φτώχια και κακομοιριά, αμάθεια και δυστυχία. Μόνο ο ζητιάνος ο Τζιριτόκωστας του έλειπε. Κατέφθασε μια μέρα κι έβαλε μπροστά την πονηριά και την πανουργία του για να εκμεταλλευτεί κι αυτός όσο μπορούσε τις καταστάσεις και τους χωριανούς. Ο “Ζητιάνος” αποτελεί ίσως το καλύτερο έργο του Αντρέα Καρκαβίτσα, το πρώτο που έγραψε εξ ολοκλήρου στη δημοτική και ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της νεοελληνικής πεζογραφίας. Μια πικρή σάτιρα της ζωής της αγροτικής κοινωνίας της Θεσσαλίας αμέσως μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό που επιτίθεται κατά της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο, κατά της αμάθειας και της πνευματικής καθυστέρησης.
