Ο Καλβίνο σχεδίαζε να εκδώσει μεταξύ άλλων και μια συλλογή «ασκήσεων μνήμης». Σ αυτό τον τόμο η Έστερ Καλβίνο συγκεντρώνει πέντε απ αυτές, που γράφτηκαν στο διάστημα μεταξύ 1962 και 1977.
Το θέμα που η μνήμη ξαναφέρνει συνεχώς στο συγγραφέα μοιάζει να είναι ο αόρατος διαχωρισμός των εσωτερικών κόσμων. Έτσι ο δρόμος που έπαιρνε ο πατέρας του, για να πάει στο αγρόκτημα του Σαν Τζοβάνι, σηματοδοτούσε τον οδυνηρό διαχωρισμό ανάμεσα στο δικό του κόσμο, των δασών και των κάμπων, και σ αυτόν του γιου του, ένα λαβύρινθο από τοίχους και χειρόγραφα. Δεν πρόκειται όμως εδώ για τη μνήμη που ανακαλεί θραύσματα του παρελθόντος, για να τα ανασυστήσει σ ένα μωσαϊκό, αλλά για τη μνήμη ως μέλλον που πρέπει να εξερευνήσουμε αναδρομικά ως πηγή εικόνων με ανεξάντλητα νοήματα: όπου η λεπτή διεισδυτικότητα και ο πλούτος ανθρωπιάς και φαντασίας συγκλίνουν σε μια γλώσσα μοναδικής γλαφυρότητας.
