Το αλώνι μου είναι η ελευθερία μου, η ανεξαρτησία μου, η αξιοπρέπειά μου. Όμως, πάνω από το αλώνι τις νύχτες λάμπει ένα τεράστιο πράσινο φεγγάρι, μου κάνει μαγείες, με μαγνητίζει , με κάνει τέτοια ώστε ούτε ελευθερία, ούτε ενεξαρτησία, ούτε αξιοπρέπεια με χωράνε. Χρυσαφιά σειρήνα από άλλους κόσμους βγάζει λαρυγγισμούς αφόρητους και με καλεί σ’ έναν έρωτα, σ’ ένα πάθος, σε μιά φοβερή φωτιά να πέσω. Τί ελευθερία είναι αυτή που μόνο μέσα από μιά βαριά σκλαβιά βρίσκω; Δεν καταλαβαίνω, όμως ακολουθώ τους λαρυγγισμούς και τους πιστεύω…
