Με βελούδινα βήματα ο χρόνος βαδίζει ανεπαισθήτως, μας πηγαίνει αλλού, μας κάνει άλλους. Καθαρίζει το εφήμερο απ’ το αιώνιο όπως την ήρα απ’ το σιτάρι. Τα πρόσωπα κι οι ζωές τους μέσα σ’ αυτό το βιβλίο διασταυρώνονται κι αλληλοεπηρεάζονται ακόμα κι όταν δεν το γνωρίζουν. Μια μυθιστορία καμωμένη από θρύψαλα του καιρού κι από αποσπάσματα εικόνων. Έτσι κι αλλιώς, κι όπως λέει ο Ντοστογιέφσκι, τους άλλους μονάχα αποσπασματικά τους γνωρίζουμε, δεν γίνεται να τους κρίνουμε με δικαιοσύνη.
