Δεν καταφέρνω να κοιμηθώ. Είμαι ερωτευμένος, κι όταν είσαι ερωτευμένος, το λιγότερο που μπορεί να σου συμβεί είναι να μη σου κολλάει ύπνος. Ακόμα και η πιο μαύρη νύχτα γίνεται κόκκινη. Συνωστίζονται τόσο πολλά πράγματα μες στο κεφάλι σου, που θα ‘θελες να τα σκεφτείς όλα μαζί κι η καρδιά σου δεν καταφέρνει να κάτσει ήσυχη. Έπειτα, είναι παράξενο, γιατί όλα σού φαίνονται ωραία. Εσύ ζεις την ίδια ζωή κάθε μέρα, με τα ίδια πράγματα και την ίδια πλήξη. Έπειτα ερωτεύεσαι κι αυτή η ίδια ζωή γίνεται σπουδαία κι αλλιώτικη. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, δυο έφηβοι του σήμερα. Ένας έρωτας σιωπηλός, δυνατός, κόκκινος σαν αίμα. Εκείνος διστάζει να της μιλήσει. Εκείνη, απόμακρη, πανέμορφη, με κόκκινα μαλλιά και τα πράσινα μάτια της, δεν έχει ιδέα για την τρικυμία που σαρώνει την καρδιά του. Κι όταν το μαθαίνει, είναι αργά. Το λευκό του χιονιού έρχεται να σκεπάσει το κόκκινο της αγάπης. Μέσα από τη δοκιμασία, μέσα από τη θλίψη μιας απώλειας, η ελπίδα ξαναγεννιέται, η αγάπη επιστρέφει για να δώσει και πάλι στη ζωή το κόκκινο χρώμα της.
