Από κάθε γωνιά, από κάε χαραμάδα άστραψαν μικρά φωτάκια αμέτρητα. Φωτάκια, που δεν ήταν φωτάκια, αλλά ματάκια γυαλιστερά! Και γέμισε το δωμάτιο ποντίκια. Συμπαθητικά φαίνονται, είπε με το νου της η Μαρία. Μα ξάφνου άνοιξε το πάτωμα κάτω από τα πόδια της ακριβώς και ξεπρόβαλε από μέσα ένας ποντικός θεόρατος, με εφτά κεφάλια! Και σε κάθε του κεφάλι φορούσε κι από μία κορόνα!
