Οι «καυτές μνήμες» -βραβείο της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών 1985- είναι διηγήματα εμπνευσμένα από τις στερνές στιγμές της καταρρέουσας Σμύρνης. Μέσα από τις προσωπικές ιστορίες απλών ανθρώπων, που ζουν στο επίκεντρο του φοβερού χαλασμού, δίνεται -με έξοχη δύναμη αναπαράστασης- ο επιθανάτιος σπασμός της φλεγόμενης πόλης. Η συγγραφεύς βλέπει τις φλόγες, αλλά δε σταματά σ’ αυτές• προχωρεί στο ψυχικό ολοκαύτωμα των πρωταγωνιστών της μεγάλης καταστροφής. Της δίνεται έτσι η ευκαιρία να δημιουργήσει τύπους αυθεντικούς, που υψώνουν το ατομικό σε πανανθρώπινο, το επικαιρικό σε αιώνιο. Λόγος μεστός, εικόνες καθαρές, χαρακτήρες υπαρκτοί, γλώσσα πλούσια, διάλογος ουσιαστικός, αίσθημα βαθιάς ανθρωπιάς, κάνουν τις «καυτές μνήμες» προσφορά αληθινή στο χώρο του διηγήματος.
