Πού να καταφύγεις, μέσα σ’ έναν κόσμο άγνωστο, έρημο, ή κατοικημένον από θηρία άγρια, και αγρίους εξίσου βάρβαρους με αυτά ; …”Το λιοντάρι πρόφτασε να πλησιάσει τον Τζιούελ πριν απ’ αυτήν… Ο κόσμος σταμάτησε να γυρίζει και η θάλασσα να κινείται. Η ακτή ήταν τώρα το σπίτι του λιονταριού και αυτή και ο άντρας οι παρείσακτοι, που θα μπορούσαν να επιβιώσουν μόνο αν μιμούνταν την ακινησία της ίδιας της άμμου, αν πάγωναν αμίλητοι επιχειρώντας να ξεγελάσουν το πεινασμένο θηρίο προσποιούμενοι τους ανύπαρκτους … (το λιοντάρι) σήκωσε το κεφάλι του και χασμουρήθηκε, θύμα μιας απέραντης βαρεμάρας” …
Υπάρχουν εποχές που η πραγματικότητα γίνεται υπερβολικά περίπλοκη για την προφορική επικοινωνία. Ο Μύθος, όμως, της δίνει μία μορφή με την οποία διαποτίζει τον κόσμο ολόκληρο.
