Η καινούργια μέρα ξημέρωσε στα μάτια της Αμαλίας μ’ ένα σφίξιμο στην καρδιά. Σηκώθηκε βιαστικά από το στρώμα, φόρεσε τη μάλλινη ζακέτα της και βάλθηκε να δυναμώσει τη φωτιά στο τζάκι. Γέμισε τα πνευμόνια της με αέρα και φύσησε δυνατά τα μισοσβησμένα κάρβουνα. Τα ξερά κλωνάρια θέριεψαν τη φωτιά και οι φλόγες τύλιξαν το μαυρισμένο κούτσουρο. Ένιωσε το αίμα της να κυλάει ζεστό και την ανάσα της να πιάνεται αγριεμένη καθώς θυμόταν το χθεσινό όνειρο. Η Παναγιά την πρόσταζε, αν ήθελε να δει αρσενικό παιδί στα σπλάχνα της, να πάρει τη φαμίλια της και να μείνουν στο πατρικό της σπίτι. Σταυροκοπήθηκε και ακούμπησε το βλέμμα της δίπλα στο τζάκι. Κατάχαμα στο ψαθί, τυλιγμένα με τις κόκκινες φλοκάτες, κοιμόντουσαν τα τέσσερα κορίτσια της. Τα μάτια της φωτίστηκαν από την αγάπη της μάνας και δάκρυσαν για τις σκοτούρες τους. Κάθε φορά που γκαστρώνονταν, παρακαλούσε με κλάματα και προσευχές όλους του αγίους να της χαρίσουν γιο. Έτρεχε στις εκκλησίες για ν’ ανάψει τα καντήλια, έταζε λαμπάδες και πρόσφορα για να της κάνουν το χατίρι, αλλά το θαύμα δεν γινόταν. Ένα κοινωνικοπολιτικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην Ελλάδα των πρώτων, δύσκολων μεταπολεμικών χρόνων. Η Αμαλία -το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας- διεκδικεί με κάθε τρόπο την εξουσία της οικογένειάς της, χωρίς να τη νοιάζει αν γίνεται σκληρή και άδικη. Όμως η απειλή της φτώχειας και της πείνας επιβάλλει τους δικούς της νόμους.
