Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα που είχαν μια κόρη απίστευτα χαζή και απίστευτα άσχημη. Τη μέρα που η πριγκίπισσα έκλεισε τα δεκαεφτά, πήγε να βρει τη μητέρα της στο δωμάτιό της: – “Θέλω να παντρευτώ!” Της είπε. Η βασίλισσα διέκοψε το πρωινό της μακιγιάζ. Προσπάθησε να λογικέψει την κόρη της: – “Μαντολίνα, αγάπη μου, είσαι μικρή ακόμα. Δε νομίζεις πως θα έπρεπε να περιμένεις λίγο; “- “Θέλω να παντρευτώ!” Ποπό, πρόβλημα! Πώς να παντρέψουν μια τόσο άσχημη και χαζή πριγκίπισσα; Με ποιον; Και πώς να πολεμήσουν τις νεράιδες; Υπάρχει λύση; Ίσως ναι, αλλά ίσως και όχι, ή, όπως θα έλεγε και ο πρωθυπουργός, “Θα μπορούσαμε και θα γινόταν, ίσως, υπό τον όρο να μπορέσουμε. . . Ας κοιτάξουμε στον Κατάλογο των Πριγκίπων!”.
