“Ερώτηση: Εξηγήστε εν συντομία τους λόγους για τους οποίους ζητάτε άσυλο στην Ελβετία”.
Αυτή την ερώτηση καλείται να επαναλάβει πάμπολλες φορές καθημερινά ο διερμηνέας της ελβετικής υπηρεσίας προσφύγων. Ενώ μεταφράζει από τα ρωσικά τις τραγικές ιστορίες όσων έφυγαν από την πρώην Σοβιετική Ένωση -κάποιοι ήρθαν στη Ζυρίχη από την Τσετσενία, άλλοι από ορφανοτροφεία, κάποιοι έχασαν τα σπίτια τους στον πόλεμο ή είναι αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας των γονιών τους ή είναι οι ίδιοι θύματα βιασμού, βασανιστηρίων, διωγμών-, παρακολουθούμε και την πορεία της δικής του ζωής. Μετανάστης και ο ίδιος, λαχταρά την επανασύνδεσή του με τη γυναίκα του και τον γιο του, αλλά ο παράδεισος γι’ αυτόν και για τόσους άλλους είναι πια τόπος κλειστός.
Συνεντεύξεις, επιστολές, αναμνήσεις, ερωτικές ιστορίες συνθέτουν ένα αριστοτεχνικό μωσαϊκό αφηγήσεων στο οποίο όλοι συνδέονται. Μάστορας διαφορετικών στιλ, ο Σίσκιν γράφει μια ωδή στη λέξη και τον λόγο. Ο κόσμος μας είναι μαγικός επειδή μπορούν να ειπωθούν ιστορίες. Είναι απρόβλεπτος και ρευστός, αλλά ό,τι υπήρξε θα υπάρχει για πάντα χάρη στον λόγο.
