Η βία θα πρέπει να είναι ανάλογη με τη μιζέρια της ανθρώπινης ψυχής. Θα πρέπει να είναι ανάλογη με την αναισθησία της ζωής σε μια πόλη άσχημη και βρώμικη σαν την Αθήνα. Οι άνθρωποι προσπαθούν να σπάσουν το τσιμέντο της μοναξιάς τους μέσα από τις μικρές αγγελίες – <<Προσωπικά>> – των εφημερίδων. Πανικοβάλλονται για το παραμικρό και βρίσκουν εξιλαστήρια θύματα. Γίνονται φιλάνθρωποι από ιδιοτέλεια και για μικροκομπίνες. Μήπως η μιζέρια είναι αγιάτρευτη; Μήπως το έγκλημα είναι περιθώριο ζωής; Μήπως ο ήρωας του Κάφκα Ιωσήφ Κ. δίκαια κάθεται στο ειδώλιο;
