Η θρησκεία, το σεξ, το φυλετικό μίσος: οι τρεις άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται το Fuck, Μια Ροκ Ιστορία, είναι αυτή που επέτρεψαν στην Αμερική να γεννήσει το Ροκ εν Ρολ κατ’ εικόνα και ομοίωση – και, προπαντός, το αντίθετο. Τα υπόλοιπα, τα ”αμέρικαν γκράφιτι” επαναλαμβανόμενα σε κάθε παμπ Levi’s, τα μεγάλα αυτοκίνητα, τα μιλκ-σέικς και τα ρέστα, όλα αυτά δεν ήρθαν παρά πολύ αργότερα: είναι Epinal, είναι Saint-Sulpice, είναι Faurisson. Αλλά πριν απ’ αυτό, για ένα έθνος που προσπαθεί να επιζήσει πάνω σε μια απέραντη Ήπειρο, όλα αρχίζουν από τη λύσσα των ανθρώπων να λατρέψουν οτιδήποτε και με κάθε μέσον, από τη λαχτάρα της απόλαυσης, από την ντροπή της επιθυμίας να είναι κανείς μαύρος. Αυτή η κατάσταση διαρκεί διακόσια χρόνια τώρα και, περνώντας απροειδοποίητα από τη εξιστόρηση στο μυθιστόρημα, κι από την επιφυλλίδα στα εφηβικά προβλήματα, το Fuck, Μια Ροκ Ιστορία αποδεικνύει πως δεν θα τελειώσει και τόσο γρήγορα. Για να πετύχει το σκοπό του, το βιβλίο αναφέρεται σε μια χούφτα αντιπροσωπευτικά πρόσωπα, το καθένα με τα προβλήματά του, από τη μια άκρη της Αμερικής ως την άλλη κι από το Βορρά ως το Νότο, κατά το διάστημα μιας καλοκαιρινής νύχτας στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Ας μην ξεγελιόμαστε όμως: οι πραγματικοί ήρωες του Fuck δεν είναι ο δραπέτης κατάδικος, ο τραυλός ράπερ, ο τυχάρπαστος χαρντ-ρόκερ ή η παραστρατημένη κοπελίτσα που σουλατσάρει στο πεζοδρόμιο. Οι πραγματικοί ήρωες του βιβλίου είναι ο Θεός, τα δικά μας λίμπιντο και ο ρατσισμός, ”αυτό το αγαπημένο γέρικο και σατανικό ζώο”. Γεγονός που μας προτρέπει να το διαβάσουμε χωρίς ανάσα.
