<<Κόρη μου περπάτησες δειλινό του Μάη σε καρπισμένο χωράφι ύστερα από βροχή; Να γεννοβολά ν' απλάθεται το χώμα με μυστηριακές διεργασίες, να μοσχομυρίζει. Κόρη μου κάθησες σε κρυσταλλένια πηγή το φεγγαρόφωτο να πλέξεις όνειρα με τα τριζόνια. Ελπίδα να γνέθεις με τον έρωτα; Και θέλησες να φύγεις, να χαθείς μια ώρα αρχύτερα απ' τη ζωή; Να ξημερώνει, να βραδιάζει. Να βρέχει, να χιονίζει, να φυσομανά... Να γίνονται όλα αυτά κι εσύ να μην υπάρχεις; Και πάντρεμα και ζευγάρωμα κι ανάσταση να γίνεται κι εσύ να μην υπάρχεις; Εκεί που ήθελες να πας τίποτε δε θα μπορούσε να σε συντροφέψει. Ούτε η διαμαρτυρία σου ούτε η αμφισβήτησή σου. Θα μένανε εδώ ένοχα και κυριαρχημένα να κατατρώνε τα σπλάχνα άλλων παιδιών.>> Ένα βινλίο για τα ναρκωτικάα. Ένα βιβλίο ύμνος στην αγάπη και τη ζωή.
