Ιούνης ήτανε, μήνας θεριστής, στα τέλη της δεκαετίας του ’40, όταν έφτασε ο Μίλτος στο λιμάνι, να μπαρκάρει χωρίς αποσκευές στο πρώτο καράβι που βρέθηκε μπροστά του.
H καρδιά του βαριά, ο πόνος ασήκωτος.
Ρόδο κι αγκάθι στη ζωή του ο Αντρέας, ρόδο κι αγκάθι η Δανάη.
Πώς κατάφεραν να σβήσουν τα φώτα της κοινής τους πορείας, πώς κατάφεραν όλα να τα ρημάξουν;
Συγκρουόμενοι πυρόλιθοι μέσα του οι ενοχές για το χαμό του φίλου του, μαχαίρια που ξεσκίζουν τις σάρκες του.
Και η Δανάη; Τι να έκανε άραγε η όμορφη Δανάη χωρίς τους δυο άντρες που τόσο την αγάπησαν και τόσο τους αγάπησε;
