Μια ζωή χωρισμένη στα δύο. Μια καρδιά μοιρασμένη. Μια γυναίκα ανάμεσα σε δύο άντρες, σε δύο αγάπες, σε δύο όνειρα – και όμως, σε όλα πιστή. Δύσκολα χρόνια, τα πρώτα χρόνια του αιώνα μας. Φειδωλά σε χαρές και σε ευτυχία, για όσους άφησαν πίσω τους μια πατρίδα και μια οικογένεια κι είπαν να σαλπάρουν για το Νέο Κόσμο. Η πολυπόθητη Ελευθερία είχε μουντό, πράσινο χρώμα – όταν τους υποδέχτηκε στην είσοδο του λιμανιού, κραδαίνοντας τον πυρσό της. Δεν ήταν πολύχρωμη και γελαστή, όπως στα όνειρά τους. Κουράστηκαν, δούλεψαν, πολέμησαν πολύ γι’ αυτά τα όνειρα. Κάποιοι ανταμείφθηκαν, άλλοι όχι. Η Άννα έζησε χαρές και λύπες. Κέρδισε μια οικογένεια, θυσιάστηκε γι’ αυτήν. Γνώρισε την αγάπη, τον έρωτα, τον πόθο, το θάνατο. Όταν ήρθε η ώρα του απολογισμού, ήξερε πως είχε πράξει αυτό που η συνείδησή της υπαγόρευσε.
