Ένας άντρας. Γνωστός. Άγνωστος – τι σημασία έχει; Ο άντρας. Σκληρός. Ρευστός. Ερωτικός.
Στεγανός. Δοτικός. Ανεξερεύνητος. Θύμα. Κυνηγός. Ο άντρας, η σάρκα, οι ηδονές, τα μυστικά του – όλα μαύρα. Σκιές σε έναν καθρέφτη που δεν μπορεί πια να συναρμολογήσει κανείς. Το σπίτι, η γλύκα, η αγκαλιά, η ανάμνηση της ευτυχίας του – όλα λευκά.
Έψαχνε, όλο έψαχνε το αγόρι-αγάπη που είχε αφήσει πίσω. Σκοτάδι. Μεγάλωσε, κουράστηκε,
προτιμούσε να ξεχνάει. Σκοτάδι. Έρωτες, άγνωστα κορμιά, περαστικές ανατριχίλες, νύχτες που έσκαγαν σαν πυροτεχνήματα -το άλλο πρωί, η οδύνη ξυπνούσε στο κρεβάτι του. Σκοτάδι. Κι ύστερα, ένα πρωί, το δωμάτιο άστραψε, έγινε λευκό – να είδε τη λάμα; Σκοτάδι, σκοτάδι, σκοτάδι. Όλα
κόκκινα.
