Η Μαντό ζει σε μια εργατική συνοικία στη βόρεια Γαλλία. Μια δημοσιογράφος την επισκέπτεται, της κάνει ερωτήσεις, συζητάει μαζί της, σημειώνει τις απαντήσεις της, τη βοηθάει. Η Μαντό μιλάει για την οικογένειά της, την κούρασή της, το αλκοόλ, τη μοναξιά της, αλλά κυρίως για τον Λισιέν, που εκτίει ποινή δέκα ετών για το βιασμό της κόρης του και της προγονής του. Και καθώς οι συζητήσεις συνεχίζονται, βλέπουμε να δημιουργούνται ρωγμές στο εύθραυστο φράγμα από αντιφατικές αλήθειες που η Μαντό προσπαθεί απεγνωσμένα να ορθώσει ενάντια στην τρομερή αυτή λέξη: «βιασμός» – ενώ σιγά σιγά και αναπόφευκτα προχωρεί προς την αφόρητη πραγματική αλήθεια.
