Το μηχανάκι.μούγκριζε και ελισσόταν ανάμεσα στα φρακαρισμέ-να αυτοκίνητα. Μύριζε σκονισμένο πετρέλαιο. Οι άνθρωποι περπατούσαν θυμωμένοι, βιαστικά. Η Μαρία έσκυψε μπροστά. Μακριά φρεσκολουσμένα μαλλιά τύλιξαν το πρόσωπο της.
—Έχει ένα κοινό με τον Μισέλ, ούρλιαξε. Σε ζηλεύει κι αυτός το ίδιο.
Τα δυο κορίτσια σκόρπισαν το γέλιο τους στα καυσαέρια της Μητροπόλεως. *
Ο έρωτας και ο θάνατος και τις δυο φορές. Την πρώτη φορά ο θάνατος διαρκεί μόνο μια στιγμή. Ο έρωτας επιζεί του θανάτου. Η Μαρία τον αναβιώνει, τον βιώνει και τον απολαμβάνει. Την άλλη, όταν η Μαρία παραιτείται, ο θάνατος επανέρχεται, σαρωτικός, για πάντα. Κανείς δεν βρίσκεται εκεί για να του αντισταθεί.
