Το Παλάτι των Ονείρων είναι ένα έργο βαθύτατα ανθρώπινο, γεμάτο αλληγορίες και αινίγματα, έργο μεγαλειώδες που κινείται ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα. «Πάντα ήθελα να δημιουργήσω μια κόλαση»… με τα λόγια αυτά ο Ισμαήλ Κανταρέ χαρακτηρίζει το βιβλίο του. Κι είναι πράγματι μια κόλαση σαν αυτή του Δάντη. Μια κραυγή τρόμου μέσα στη νύχτα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η κραυγή αγωνίας ενός ανθρώπου ανύποπτου, αθώου, που ξαφνικά βρίσκεται μέσα σ έναν ατελείωτο λαβύρινθο μυστηρίου, δημιούργημα σκοτεινών εγκεφάλων, ανθρώπων ισχυρών που καταδυναστεύουν έναν ολόκληρο λαό, λογοκρίνοντας ακόμα και τα όνειρά του. Ο συγγραφέας, φανερά επηρεασμένος από τον Δάντη και τον δημιουργό της «Δίκης», εξυφαίνει τον δικό του αλληγορικό ιστό, στέλνει τον ήρωά του «εις το πυρ το εξώτερον».
