Ο Λουκάς καταφέρνει με το δικό του τρόπο να «πετύχει» στη ζωή χωρίς ενδοιασμούς και αναστολές και όταν φθάνει στην κορυφή της επαγγελματικής του επιτυχίας, τότε αρχίζει να αμφισβητεί την προσωπική και οικογενειακή του ζωή. Τη σύντροφό του Θώμη, που αγωνίζεται όλα τα χρόνια δίπλα του, σαν λαμπάδα αναμμένη, την απομακρύνει, ενώ αντίθετα τα διάφορα πρόσωπα που τον κολακεύουν και τον επαινούν, αποτελούν τον καθημερινό του περίγυρο. Την ώρα που νομίζει πως έχει κατακτήσει την ευτυχία και την καταξίωση, οι απροσδόκητες συμφορές και η αποτυχία τον εκμηδενίζουν. Χάνει την ελπίδα του, την πίστη του, μένει μόνος του, δεν περιμένει από κανέναν τίποτα … Τότε αυτοί που ευεργέτησε απομακρύνονται, τον προδίδουν, ενώ εκείνοι που αυτός πρόδωσε τον ευεργετούν.
