…Άνθρωποι ριψοκίνδυνοι, δραστήριοι, θαρραλέοι, ευκατάστατοι, οι περισσότεροι προέρχονταν από τους πρώτους μετανάστες που είχαν ιδρύσει τη Νέα Γαλλία και δεν μπορούσαν να συνηθίσουν στην ιδέα ότι η εγκατάλειψη της αποικίας τους σε όφελος της Αγγλίας θα ήταν τελεσίδικη. κι αν ακόμη παραδέχονταν ότι η χώρα τους -ο Καναδάς- δεν έπρεπε ν’ αποδοθεί στους απογόνους των Καρτιέ και Σαμπλαίν που την είχαν ανακαλύψει το ΧVI αιώνα, δεν είχε το δικαίωμα να είναι ανεξάρτητη; Οπωσδήποτε. Και γι’ αυτό, για να κατακτήσουν την ανεξαρτησία της αυτοί οι πατριώτες, έπαιζαν το κεφάλι τους…
Το “Οικογένεια δίχως όνομα”, άλλο ένα πρωτοεκδιδόμενο στην ελληνική γλώσσα έργο του Ιουλίου Βερν, δεν ανήκει θεματικά στην ομάδα των έργων με τα οποία έγινε διάσημος και αγαπητός ο συγγραφέας τους, έργα που πρωταγωνιστεί η ιδιότυπη φαντασία του. Εδώ θα λέγαμε ότι τον πρώτο λόγο έχει η ιστορία, η ιστορική διαμάχη Γάλλων και Άγγλων για την κυριαρχία στον Καναδά. Πάνω σ’ αυτό τον φόντο πλέκει τη δική του ιστορία, πλούσια σε πατριωτικά αισθήματα, προδοσίες, έρωτα, περιπέτειες, αλληλοσφαγή και αυτοθυσία. Περισσότερο Γάλλος παρά ποτέ σ’ αυτό του το έργο, ο Βερν επιβεβαιώνει κι εδώ τη μαεστρία του στη πλοκή δραματικών καταστάσεων σαν ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της τέχνης του.
