“Απ’ την αρχή της επιτυχημένης συνεργασίας του με τον εκδότη του, ο Ιούλιος Βερν, είχε πεισθεί πως ο Χετζέλ, με τη μεγάλη πείρα του στις προτιμήσεις του αναγνωστικού κοινού, ήταν ο πιο κατάλληλος για να τον καθοδηγεί στην συγγραφή των “Παράξενων Ταξιδιών”. Και γι’ αυτό όχι μόνο δεχόταν στα κείμενά του κάθε διόρθωση ή προσθήκη καμωμένη απ’ το Χετζέλ, αλλά και την επιζητούσε. Σαν φτασμένος πια συγγραφέας όμως, ο Βερν είχε και το “φιλότιμό” του: δεν εννοούσε να συνεργασθεί με άλλον συγγραφέα, για να μην προστεθεί άλλο όνομα κοντά στο δικό του”.
