Γνωρίσαμε τα παιδιά των υπαλλήλων του ΟΣΕ μέσα από τις εκδηλώσεις του και με πολλή χαρά δεχτήκαμε την πρόταση να φτιάξουμε μαζί ένα παραμύθι.
Κι ενώ πιστεύαμε πως θα ‘πρεπε να οριοθετήσουμε τις ράγες έτσι για να κυλήσει πάνω σε αυτές το τρένο της παιδικής του φαντασίας και δημιουργικότητας, διαπιστώσαμε πως τα παιδιά ήταν έτοιμα και χρειάζονταν απλά δύο ενήλικες συνταξιδιώτες για να απογειωθούμε παρέα…
Έτσι το τρένο έβγαλε φτερά και πέταξε παρασύροντας κι εμάς στους κόσμους τους ονειρικούς…
Τις ώρες της δημιουργίας του κειμένου και των εικόνων, πετάξαμε κι εμείς τις έννοιες μας στο τελευταίο βαγόνι και ταξιδέψαμε μαζί με τα παιδιά απολαμβάνοντας τον τρόπο που σκέφτονται.
Πόλυ Βασιλάκη – Βαγγέλης Ηλιόπουλος
