Η Λίντα Μπ. είναι μια όμορφη δεκαοχτάχρονη Αλβανίδα, της οποίας το μεγαλύτερο όνειρο είναι να βρεθεί στα Τίρανα και να γνωρίσει το ίνδαλμά της, τον θεατρικό συγγραφέα Ρουντιάν Στέφα. Ωστόσο αυτό το τόσο απλό όνειρο είναι για κείνη ακατόρθωτο, καθώς ένας νόμος του κομμουνιστικού καθεστώτος της απαγορεύει τη μετακίνηση μέσα στην ίδια της την πατρίδα λόγω του παρελθόντος του πατέρα της. Το νήμα της ζωής της θα κοπεί αιφνιδιαστικά, και το μυστήριο που καλύπτει τον χαμό της θα κληθούν να λύσουν η αινιγματική φίλη της Μιγκένα και ο Ρουντιάν, οι οποίοι θα παγιδευτούν σ’ έναν ιστό αβάσταχτης προδοσίας και ανεκπλήρωτης λαχτάρας.

Πλέκοντας τον αρχαίο μύθο του Ορφέα με το οδυνηρό κεφάλαιο της πρόσφατης αλβανικής ιστορίας κατά το οποίο η ελευθερία ήταν άπιαστο όνειρο και όχι αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου, ο Κανταρέ τοποθετεί τον πρωταγωνιστή του μυθιστορήματός του να ταξιδεύει στα σύνορα της ζωής και του θανάτου αναζητώντας τη δική του Ευρυδίκη. Πόσο μακριά όμως είναι διατεθειμένος να φτάσει;

“Μια καινούργια ζωή, ήρεμη και απλή είχε ξαναρχίσει γι αυτές. Αλλά για εκείνη; Η ζωή της, τα νιάτα της έπρεπε να παραμείνουν θαμμένα εκεί στο παρελθόν; Δεν έπρεπε να μιλάει πια; Ό,τι έγινε, έγινε; Νεκρή; Όλα νεκρά για εκείνη; Ζωντανή μόνο για να φροντίζει να ζουν οι άλλοι; Μα ας γινόταν τουλάχιστον λόγος, ας υπήρχε κάποια συμπόνια για τη νεκρή της νιότη, την κομματιασμένη της ζωή…” “Η αποκλεισμένη” -το πρώτο μυθιστόρημα του Ιταλού νομπελίστα Λουίτζι Πιραντέλλο- πλουτίζει την παγκόσμια λογοτεχνία με το πορτραίτο μιας δυναμικής και αποφασιστικής γυναίκας η οποία εξεγείρεται ενάντια στην άγνοια και στις κοινωνικές προκαταλήψεις. Η ηρωίδα, με το έντονο πάθος για χειραφέτηση που τη διακρίνει, αντιπροσωπεύει πλήρως το πρότυπο της σύγχρονης γυναίκας, παρ’ ότι η ιστορία διαδραματίζεται στα τέλη του 19ου αιώνα. Δυνατή και βαθιά ψυχολογική διείσδυση, έντονη δραματικότητα, αλλά και σαρκασμός στην αποτύπωση της οπισθοδρομικής κοινωνίας, των ανθρώπινων χαρακτήρων και συμπεριφορών χαρακτηρίζουν το πρώτο αυτό μυθιστόρημα του μεγάλου συγγραφέα. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται με γλαφυρότητα ο προβληματισμός του σχετικά με τη δυνατότητα αυτόνομης επιβίωσης της γυναίκας, σε ένα εξ ορισμού εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον ή την υποχρεωτική υποταγή της στον ετεροκαθορισμό που αυτό της επιβάλλει.