Τίποτα δεν ενδείκνυται περισσότερο για τη μυθοπλασία απ’ ό,τι οι συνοριακοί τόποι. Σ’ αυτήν τη μακρινή γη, στις εσχατιές του κόσμου, η ατυχία των ανθρώπων αποκτά το θρυλικό της χαρακτήρα, και προτού να σαρωθούν από το θάνατο, τα ανθρώπινα πλάσματα συγκλονίζονται από τον έρωτα, την τρυφερότητα και τη δίψα για δικαιοσύνη. Σ’ έναν απομακρυσμένο οικισμο της χιλιανής ερήμου Ατακάμα, κατοικούμενο από εργάτες μεταλλωρυχείων, σ’ ένα χωριό δίχως εκκλησία, του οποίου το όνομα δεν εμφανίζεται στους χάρτες της περιοχής, σχηματίζεται μια ορχήστρα, η Μπάντα του Λίτρου, για να υποδεχτεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην, κατά πάσα πιθανότητα, πρώτη και τελευταία του επίσκεψη. Η Χελιδόνα ντελ Ροσάριο, η ωραία πιανίστρια, ο Μπέγιο Σαντάλιο, ο κοκκινομάλλης τρομπετίστας που πριν δραπετεύσει από τους χωροφύλακες την αγάπησε, ο Σίστο, ο αναρχικός κουρέας, ο Διάβολος της Γρανκάσας, που τρελαίνεται όταν πεθαίνει το νεογέννητο παιδί του, κάνουν πρόβες μαζί με άλλους μουσικούς και φαντάζονται, ο καθένας με το δικό του τρόπο, τη γιορτή που ετοιμάζεται σε αυτό το αγνοημένο χωριό των παλιομάγαζων, και των πορνείων. Για κάποιους θα είναι το νέο σμίξιμο με τον έρωτα που έχει χαθεί, για άλλους η ελπίδα να ξεφύγουν από τη μιζέρια τους, για κάποιους τρίτους, η ευκαιρία της τυραννοκτονίας.
