Ο Μάρκος έμεινε πάλι άνεργος. Αυτή τη φορά ήταν απογοητευμένος. Αγωνιζόταν αρκετά για να μη σπάσει εντελώς η ψυχική του αντοχή. Τις νύχτες και στον ύπνο του οι εφιάλτες παρουσιάζονταν συχνότερα και πιο έντονα. Ένιωθε μπλοκαρισμένος από στενόχωρες σκέψεις, ένιωθε να χάνει την προσωπικότητά του, την αξία του. Έβλεπε να ‘ναι παραγκωνισμένος από Πολιτεία και από ανθρώπους, ένιωθε ανελεύθερος. Η απραξία και η στενοχώρια τού δημιουργούσαν και παραπάνω έξοδα -περισσότερα ναύλα, τσιγάρα, ποτά. Έσοδα δεν είχε τώρα από πουθενά. Ούτε, όπως αναφέραμε, από το στράτευμα ούτε τούτη την περίοδο από το γαμπρό του -ο τελευταίος είχε προσβληθεί από ελονοσία…
