Σύμφωνα με την ορφική διδασκαλία, ο έρωτας προήλθε από το “κοσμικό
αβγό” που άφησε η Νύχτα στους κόλπους του Ερέβους. Πολλοί φιλόσοφοι
της αρχαιότητας ταύτιζαν τον έρωτα με τη φυσική επιθυμία, όμως ο
Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, οι Στωικοί και ο Πλούταρχος θεωρούσαν τον
έρωτα συναίσθημα υψηλότερο και λεπτότερο. Ο έρωτας υπήρχε και θα υπάρχει
μέσα στους αιώνες, ως κινητήρια δύναμη της ζωής.
Ένα κρασί γλυκό σαν μέλι και ταυρόχρονα ξινό-πικρό, γεύση δύσκολη, που
σε εθίζει.
Αυτή είναι η σχέση της Μαρίνας (της γυναίκας), του Στέφανου (του άντρα)
και της ‘Αννας (της υιοθετημένης κόρης). Ένα ερωτικό, δραματικό τρίγωνο
αγάπης.
