«Η Σημερινή κοινωνία που γνώρισε τη μεγάλη πρόσφορα το Οδηγισμού στα πρώτα ταραχώδη μεταπολεμικά χρόνια, παρανόησε ίσως την ουσία και τον αληθινό σκοπό του. Τον ένιωσε μονάχα σαν εθελοντικό τάγμα για την εξυπηρέτηση επειγουσών αναγκών και φιλανθρωπικών έργων. Η κοινωνική δράση είναι ένα μεγάλο και σημαντικό κεφάλαιο μέσα στο συνολικό οικοδόμημα του Οδηγισμού και έχει σκοπό να μάθει στα παιδιά μας να είναι χρήσιμα στην πατρίδα τους, στην περιοχή τους, στον διπλανό τους και να νιώθουν τον πόνο, τα προβλήματα και τις ανάγκες των συνανθρώπων τους, έτσι τους γεννιέται, μαζί με ένα βαθύτερο δεσμό με την φυλή τους, η ικανοποίηση που νιώθει ο καθένας που έχει συντελέσει στη δημιουργία του έργου. Αυτή η ικανοποίηση τους δένει με το έργο, τους δημιουργεί την όρεξη να δώσουν περισσότερο. Ο Οδηγισμός όμως δεν είναι μόνον κοινωνική δράση. Είναι ένα σοφό και μελετημένο παιδαγωγικό σύστημα που πλάθει ανθρώπους και σφυρηλατεί χαρακτήρες». ΕΙΡΗΝΗ Π. ΚΑΛΛΙΓΑ.
