Ο Λόλιποπ ονομάζεται στην πραγματικότητα Βίκτορ-Εμμανουήλ – αλλά δεν ακούει σ’ αυτό το όνομα. Μερικές φορές ο Λόλιποπ πηγαίνει στο κατάστημα του παντοπώλη Ότο, κύριως όταν έχει να σκεφτεί κάτι σοβαρά. Τότε γλείφει ένα πράσινο γλειφιτζούρι (με γεύση μέντας) μέχρι να γίνει τελείως λεπτό και διάφανο. Με το διάφανο γλειφιτζούρι μπροστά στο μάτι του μπορεί να κάνει μαγικά και όλες του οι επιθυμίες πραγματοποιούνται. Αυτό ο Λόλιποπ το πιστεύει ακράδαντα. Το πώς ο Λόλιποπ τα βγάζει πέρα με τις ανάγκες και τους φόβους του περιγράφει απολαυστικά και μέχρι την πιο μικρή λεπτομέρεια η Κριστίνε Νέσττλιγκερ, προσφέροντας ταυτόχρονα στους αναγνώστες της τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν με μεγαλύτερο κουράγιο δικά τους προβλήματα. Η μεγαλύτερη επιθυμία της είναι να μπορούν να έχουν όλα τα παιδιά μια ζωή ελεύθερη και χωρίς καταναγκασμούς.
