Ο πρώτος λόγος που κάνει σημαντικό το βιβλίο του Αντώνη Σουρούνη, “Οι συμπαίκτες”, είναι ότι καταγράφει “τις μέρες και τα έργα” των λούμπεν προλετάριων μεταναστών στις βιομηχανικές πόλεις της Δυτικής Γερμανίας.
Η περίπτωση του Αντώνη Σουρούνη αναπόφευκτα παραπέμπει σ’ ένα αντίστοιχο διεθνές πρότυπο μιας τέτοιας λογοτεχνίας και στάσης ζωής: τον Αμερικανό συγγραφέα Τζακ Κέρουακ, του οποίου η λογοτεχνική γραφή είναι απόρροια άμεσου βιώματος, της ζωής των λούμπεν προλεταριάτων του “αμερικανικού θαύματος”.
