Μια βαθιά σιωπή ένωνε τον Ραούλ ντ’ Αντρεσί και τη Ζοζεφίνα Μπαλσαμό. Η αποκάλυψη έγινε. Το φως έδιωξε τα σκοτάδια. Φάνηκε να καταλαγιάζουν τα μίση μέσα τους. Σαν να συμφώνησαν ανακωχή στις λυσσασμένες εχθροπραξίες που τους έφερναν αντιμέτωπους. Τώρα, τους έτρωγε μόνον ο πόθος και η περιέργεια να διεισδύσουν επιτέλους, στις απαγορευμένες σφαίρες του παρελθόντος, που ο χρόνος και ο χώρος είχαν καλά διαφυλάξει από κάτι περίεργους σαν κι αυτούς.
