Ώστε λοιπόν δεν ήταν παραμύθι. Πραγματικότητα ήταν. Κι ωστόσο, τίποτα ή σχεδόν τίποτα δεν απομένει από την Κλεοπάτρα την τελευταία βασίλισσα της Αιγύπτου. Όλα τα κείμενα την αναφέρουν: Η Κλεοπάτρα αρμάτωσε καράβια, συγκέντρωσε στρατεύματα, γέννησε, δολοφόνησε, ξόδεψε περιουσίες, ονειρεύτηκε, γιόρτασε, έλπισε κι απελπίστηκε. Και κυρίως, μαζί με τους δύο σημαντικότερους άντρες του καιρού της, τον Καίσαρα κι ύστερα από αυτόν τον Αντώνιο, κυνήγησε τη γοητευτικότερη ουτοπία της αρχαιότητας: να εκπληρώσει το ανολοκλήρωτο όνειρο του Αλέξανδρου, να μεταβεί στην Ινδία και να κατακτήσει τη σφαιρικότητα του κόσμου. Το μένος του Οκταβιανού που τη νίκησε δεν κατάφερε να σβήση τη μνήμη της. Συντέλεσε ωστόσο στο να τη θωρούν επί αιώνες ως το τέλειο πρότυπο της μοιραίας γυναίκας, «τρεις φορές πόρνη» ή «αχαλίνωτη φοράδα», όπως την αποκάλεσε ο Σαίξπηρ.
