“Μην αφήνετε τη σχέση σας να βουλιάξει στην πλήξη”.
Αυτός είναι ο τίτλος ενός άρθρου που διάβασα στο “Βίβα” και με κατατρομοκράτησε. Έχω τα ίδια συμπτώματα: Τα δέκα χρόνια γάμου, τα δύο παιδιά, τη δουλειά, τις οικογενειακές διακοπές, το στενό φιλικό κύκλο – τους ίδιους πάντα φίλους, με τους οποίους ανταλλάσσουμε δείπνα κι επισκέψεις – ακόμη και τη σεξουαλική αποτυχία του συζύγου, που είναι, κατά τα φαινόμενα, ο οιωνός ότι ήδη κάναμε το πρώτο βήμα προς τη μοναξιά για δύο.
Η Βιρζινί είναι τριάντα τεσσάρων ετών. Έχει μια καλή δουλειά στη διαφήμιση, έναν ιδανικό σύζυγο, δύο υπέροχα κοριτσάκια, φιλενάδες γεμάτες κατανόηση, μια εκπληκτική μητέρα, αλλά και ψυχολογικές καταστάσεις που της δηλητηριάζουν την ύπαρξη. Υπερ-απορροφημένη από τον εαυτό της, δεν αντιλήφθηκε τίποτα να πλησιάζει…
Στο γάμο, όταν περάσουν τα καλύτερα, πρέπει πάντα να είναι κανείς προετοιμασμένος για τα χειρότερα…
