“Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης”
Η επιστήμη της γλωσσολογίας αδυνατεί να ερμηνεύση εκατοντάδας λέξεις και ονόματα της ελληνικής γλώσσης άτινα στερούνται ετύμου και τα κατατάσσει εις την ιαπετικήν ή ινδοευρωγερμανικήν ομάδα γλωσσών.
Έτερα ονόματα ή λέξεις μη έχοντα σχέσιν μετά της προαναφερομένης ομάδος τα χαρακτηρίζει ως: μικρασιατικά, μεσογειακά, προελληνικά, των αιγαίων, ξενικά, σημιτικά, δάνεια ή αδήλου και σκοτεινού ετύμου.
Άνευ ετύμου ονόματα είνε κώδικες φέροντα μνήμην διότι εντός αυτών λανθάνει [παραμένει κεκρυμμένος, απαρατήρητος, αθέατος, άγνωστος] ο Έλλην Λόγος και δη ο Ομηρικός.
