Σε ένα οροπέδιο ανάμεσα στα αντερείσματα του Ταύρου, ένα χωριό βογγάει κάτω απο την εξουσία του ντόπιου αγά : ένας έφηβος , ο Μεμέτ, που τον φώναζαν Ψηλόλιγνο, Μεμέτ ο Ψηλόλιγνος, συγκρούστηκε με την εξουσία του αγά και δεν του έμεινε άλλη διέξοδος από το 《να βγει στο βουνό 》. Φόβος των πλουσίων και των καταπιεστών, αγαπημένος των φτωχών, έγινε ένα μυθικό πρόσωπο στις πεδιάδες καινστα βουνά της Μικράς Ασίας. Τούτο το μυθιστόρημα με τις μεσαιωνικές του περιπέτειες, αλλά και τόσο συγχρονες μας, είναι μια λυρική εποποιία και συνάμα ένας ύμνος της προλεταριακής εξέργεσης.
